நிதானம்

விரல் நொடிக்கும்
பொழுதில்

விரக்தியின்
விளிம்பிலிருந்து

நழுவிவிடத்
துடிக்கின்றன

துயர் பருகிக்
களைத்த கால்கள்

உட்கார்ந்து
ஓய்வெடுக்க

அடம்பிடிக்கிறது
மனசு.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

ஹைக்கூ

கருப்பாயிகளும்
வள்ளியம்மைகளும்
ஹைக்கூக்கள்தான்

முருகேசன்களுக்கும்
முனுசாமிகளுக்கும்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

வியர்வைக்கும் மனசில்லை

உழைப்பின்
பெருமையை

வியந்திசைக்கத்
தெரிந்த

வியர்வைத்
துளிகளுக்கும்

விரும்பி
இசைக்கத்தான்
மனசில்லை

குளிர்
கரைந்தழுது
வைத்த ஒப்பாரியை.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

தளம்பல்

முதிர்கன்னி
எடுத்து வந்த
குடத்தில்

தங்கிவிடத்
தவிர்த்துத்

தளம்பத்
துடிக்கிறது

நாதியற்று
தெருவோரக்
குழாய்

அழுதுதிர்த்த
கண்ணீர்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

காத்திருக்கும் மழை

மலர்விழியாள்
குடை தர
மறுத்ததில்

வெடித்தழுது
பொழியக்
காத்திருக்கிறது

மழலை
விழியோரம்
ஓர் மழை.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

கல்வியழுகை

சுவர் சாய்ந்து
வெட்கித்தொளிந்து
அழுகிறது

ஏழை
கைக்கெட்டாமல்

பணக்காரச் சிறார்
பைகளில் நசுங்கித்
திணிந்தலையும்

எச்சில் காசுக்கு
விலைபோன
ஏற்றமிகு கல்வி.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

நடிப்பு

நடிகை
முதுகுக்கும்
தெரிந்திருக்கிறது...

அழகாய்
அரிதாரமுடுத்தி
நடிக்க.

     - ரிஸ்கி ஷெரீப். 

எங்கேயலைந்து தேடும்...

 

இந்த
இள விதவை
எங்கேயலைந்து
தேடும்...

தனக்கான
வெண்மையை?

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

(முகநூலில் படம் தந்த
இயக்குனர் செல்வா
அவர்களுக்கு நன்றிகள்.)

வானவில்

வானப்பெண்
கையணிந்து
பார்க்கிறாள்

என்னவள்
இரவல்
கொடுத்த

கண்ணாடி
வளையல்களை.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

நரக வரைபடம்

வறுமை
வலை விரித்த
சூனியச்சிறை
வாழ்ந்து

பசி
உயிரலறத்
துரத்திவர

விழி வெளிறி
ஓடிவரும்

ஏழை
கையேந்தும்
வெற்றுத் தட்டின்

வயிற்றில்
அழகாயழுத்தி
வரையப்பட்டிருக்கிறது

முதலாளித்துவ
சாத்தான்களுக்கான
நரக வரைபடம்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

உழைப்பின் அளவுதான்...

உடைக்கும்
கல்லளவுதான்
சுரக்கிறது

வற்றிய மாரில்
குழந்தைக்கான
பாலும்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

சேறு பூசி...

சிறு சில்லறைப்
பிரச்சினைகளுக்கும்

வார்த்தைகளில் சேறுபூசி

சகட்டு மேனிக்குத்தான்
திட்டித் தீர்க்கிறார்கள்

தேவைப்படுமிடத்துக்
கரிச்சுக் கொட்டவும்
மிச்சம் வைத்துக்கொள்ளாமல்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

அந்தக்கால அம்மாக்கள் அனுபவித்த கஷ்ட்டங்கள்

துணி மலம்
கழுகும்

துளிநேரக்
காத்திருப்பில்

சலவையியந்திரச்
சில்லுகளில்
சிக்குண்டு

திணறித் தவித்துப்
பின்னோக்கிச்
சுழல்கின்றன

தலை கனக்க
அழுக்குத்துணிப்
பொட்டலமும்

இடுப்பில்
சரிந்துவிடாப்
பக்குவத்தில்
இருத்திய
குழந்தையுமாய்

முகஞ்சுளிக்காமல்
மூச்சிறைத்து

செருப்பற்றும்
வெறுப்பற்றும்

வேகும் வெயில்
தின்ன நடந்து

ஆற்றுக் கல்லுகளில்
அறைந்தடித்து
அலசிக் கழுகிக்குளித்து

வரும் வழியில்
வியர்வையும்
விறகுமெடுத்து வந்து

அடுப்பெரிக்க
ஆயத்தமான

அந்தக்கால
அம்மாக்கள்
பட்டனுபவித்த
கஷ்ட்டங்கள்.

ரிஸ்கி ஷெரீப்.

பூமியதிர்ச்சி

மரமேந்திப் ப்ரார்த்தித்து
மழை வேண்டித் தந்த
மகாராணி.

மலர்கள் மனிதர்கள்
மலைகள் மரங்கள்
உயிரினங்களையும்

குழந்தைகளாகவே
குதூகலித்துத் தாலாட்டித்
தன் மடியில்

இருக்கை தந்தமர்த்தித்
தளர்ந்தஞ்சிடாது
வளர்த்துவிட்ட தாய்.

வனப்பும் வாசமும்
சுகமும் சுவாசமும்
அழகாய் ஒருசேர
ஊட்டிச்சுகித்த சொர்க்கம்.

மணக்கும்
மூச்சணிந்தெல்லாம்
உலாவரப் பார்த்து
ரசித்த மனசு.

மூச்சிறந்து நாறும்
உடல்களையும்
எடுத்தெறிந்திடாத
இத்தெய்வத்தை,

பாம்புகளும்
புற்றுக் கோவில்
கட்டித்தான்
வணங்கியிருக்கின்றன.

உலர்ந்துதிர மனசின்றி
விரும்பிக் கீழே
இறங்கியிருக்கின்றன

இத்தாயை ஆசீர்வதிக்கப்
புறப்பட்ட பூக்களும்.

காற்று இவள்
உடன்பிறப்பு.

எப்போதுமே
தலைகோதித்
துணையிருந்தாலும்

துயருறும் வேளை
எதையும் வெளிக்காட்டிக்
கொள்ளாமல்...

சோகம் உடுத்தித்
தனக்குள் மவுனமாகவே
அடக்கியழத் தெரிந்த
இந்த அற்புத அன்னை,

எப்பொதும்
திட்டித் தீர்த்ததில்லை
தன்னையுதைத்து
மிதித்த கால்களையும்.

அப்படியிருந்தும்,

தலை மழித்து
மொட்டையடித்துத்தான்
பூமித் தாயைச்
சித்திரவதை செய்திருக்கிறான்

நாகரிக வெறிபிடித்து
அபிவிருத்திப் போதை
தலைக்கேறியலைந்த

மனிதம் -
தொலைத்த அரக்கன்.

இயற்கையழிக்கப்
புறப்பட்ட இவன்
தாயைப் புனரவும்
கூச்சமற்ற பாவி.

மூச்சுத் திணறத்
திமிர வருத்தி
அடுக்கடுக்காய்
உடலேறியழுத்தி

உதடு கிழித்து
மாராப்பு விலக்கி
மார் குதறி...

மல்லாக்கப் புரட்டி
முதுகு கீறி
மானம் பறித்ததில்தான்
நொந்து போனதோ
இவள் பெண்மை.

நதிகளும் அருவிகளும்
தன்னைச் சேர வராமல்
வற்றிப்போனதில்
கடலுக்கும் சந்தேகம்

கடலன்னை
பூமித்தாயைத்
தன் தோளில்
தாங்கிய தமக்கை.

அழுகை தோற்கக்
கதறுவதில் உடன்பாடில்லாக்
கோபத்தில் எட்டியுதைக்கத்

திணறித் தெறிக்கின்றன
கடலன்னைக் -
காலடித் தீத்தட்டுக்கள்.

அதிர்ச்சியிலுறைந்து
வெடித்துச் சிதறுகிறது
பூமித்தாயின் சிறுபகுதி.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

விடைபெறும் நேரம்

உறவுகளைக்
கைகுலுக்கி -
உச்சிமோர்ந்து

கட்டித்தழுவி
நனைந்தழுது

இனிப்பானதோர்
இரவைக் கழித்த
திருப்தியில்
விடைபெற

கிழக்கு வெளுக்கக்
காத்திருக்கின்றனர்

இருளன்னையும்
குழந்தைப்
பனித்துளிகளும்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

காயம்

உடலறுந்து
காயப்படுகிறது

முட்கம்பி
வேலிகளுக்குள்

தவழ்ந்து நுழையும்
தென்றல்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

நிர்வாண சமூகம்

 

 

 

 

நலிந்தவர்களைத்
துகிலுரிந்து
களைந்து பறித்தும்

உடுத்திக்
கொள்ளாமல்தான்
அலைகிறது

நிர்வாணமணியப்
பழகிய சமூகம்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

அடிப்படை உரிமை

 

 

 

வழிமறித்தும்
சுவரெழுப்பியும்

மீறப்படுகின்றது

காற்றின்
அடிப்படை உரிமை.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

பறக்கும் கலை

தேவதைகளுக்கும்
பறக்கும் கலை
தெரிந்திருக்கிறது...

பருந்துகளாகவும்

பட்டாம் பூச்சிகளாகவும்.


- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

உழைப்பு

 

 

முதுகுப்பரப்பில்
அடுப்பெரிய
வெந்தவிகிறது...

மூடை தூக்கும்
முதியவரின்
வயிற்றுப் பசி
தேடும் உணவு.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்

கழுகத் தோற்கும் அலைகள்

 

 

அலைகள்
எகிறி வந்து

கழுகிக் களைய
முயன்றும்

உப்பாக உருகிக்
கரையாமல்...

உறைந்துதான்
போயிருக்கின்றன

கடற்கரை
இருக்கைகளில்
வந்தமர்ந்தவர்கள்

காற்றின் மடி
முகம் புதைத்து

விசும்பியழுது
விட்டுச்சென்ற
கதைகள்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

விஷக் குவளை

உயிர்க்கொல்லி
நாக்கையடைத்து
வைத்திருக்கும்

விஷக் குவளைதான்
உதடுகளும்.

ரிஸ்கி ஷெரீப்.

உதிராத சுவடுகள்

கையள்ள
விரலிடுக்கில்
நழுவியொழுகும்

மணல்களில்
உதிர்வதில்லை...

காலத்துக்கும்

நீ மனசு மிதித்து
விட்டுச்சென்ற
பாதச் சுவடுகள்.

ரிஸ்கி ஷெரீப்.

மவுனமும் சைகையும்

உயிரை அலறவிட்டே
உறக்கத்தைப்
பயமுறுத்துகிறார்கள்

ஏதோ சொல்லத்
துடித்தும்...

எதையோ
எதிர்பார்த்தும்...

மவுனமும்
சைகையும் பேசி
அடிக்கடி -

கனவுகளில்
வந்து போகும்
நெருங்கிப் பழகி
- இறந்தவர்கள்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

தணியாத தாகம்

மூச்சிறைக்க
ஓடவிட்டுத்
துரத்திவந்தே...

பழிதீர்க்கப் பழகிய
பேரலைத் தாகம்
தணிவதாயில்லை

மிதித்துச் சுருட்டி
உயிரருந்தி -
மிதக்க விட்டபோதும்.

ரிஸ்கி ஷெரீப்.

என்றும்போல்தான் இன்றும் ...

 

 

என்றும்போல்தான்
இன்றும் ...

என் வயல்காட்டுக்கு
வந்திருந்த
உன் வீட்டு மயில்

அடக்கிச் சுருட்டிய
தோகையை
விரிக்காமலேதான்
- சென்றது...

என் காதல்
கதிர் அறுபட
உன் மனசைச்
சொல்லி அகவி.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

தூக்குக் கயிறு

உன்னைப்போல்
அழகாகத்தான்
இருக்கிறது...

ருசிக்கும்
கவிதைகளையும்

சுகிக்கும்
கடிதங்களையும்
கோர்த்து

என் கழுத்து
அளவெடுத்து

உன் விரல்கள்
பின்னிய -
தூக்குக் கயிறு.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

ஊர்வாய் நாற்றம்

 

 

ஊர்வாயில்
சீழ்பிடித்துத்தான்
நாறுகின்றன...

ஊமையாயும்
சாந்தமாயும்
உறங்கும்

உண்மைக்
காதல்களும்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

தூரத் துரத்திய அச்சம்

 

 

விரல்
ரேகைகளும்
கீறிவிடும்
என்கிற
அச்சமே
என்னைத்
தூரத்
துரத்தியிருக்கிறது...

உன்
விழிநீர்
துடைக்கத்
தவிர்த்து.

இள மயிலிறகு
கிடைக்கப்
பெற்றால்
மட்டுமே
பக்கத்தில்
வருவேன்...

நீ
தொடர்ந்ந்தும்
அழுவதாக
இருந்தால்.

 

வெறுப்பின் உச்சம்

அறையிருள் படுத்தியும்
நொடிக்கொருதரம் -
துவாயெடுத்துதறியும்,

யன்னல் வெளியே
துரத்தித் துரத்தியே
அலுத்துப் போகிறது...

ஆணாதிக்கப் பன்றிகளாய்
வெற்றுடம்பேறித்
தவழ்ந்து மொய்த்து,

அயர்ச்சித் தூக்கம்
கலைக்கும் ஈக்களை.

_ ரிஸ்கி ஷெரீப்.

உயிர் துடிக்கும் நிராகரிப்பு

எழுதத் தவறிய
பேனா -
எழுத்துச் சிதைந்த
கடிதங்கள்...

உழுது தேய்ந்த
சீப்பு -
உடுத்து எறிந்த
ஆடைகள்...

கசக்கித் தந்த
கைக்குட்டை -
கனியத் தந்த
வாழ்த்தட்டைகள்...

சிலிர்க்கத் தந்த
மயிலிறகு -
சினக்கத் தந்த
முத்தங்களென,

எனதெல்லாம்
உனதென -

உயில்போலப்
பத்திரப்படுத்தத்
தெரிந்த
உன்னால் -
எப்படி முடிந்தது,

என்னை மட்டும்
உயிர் துடிக்க
நிராகரிக்க?

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

மகளிர் தினம் எதற்காக?

 

 

எரிய மறுக்கும் விறகடுப்பின்
சாம்பர் குளித்துச் சாதம்
வடிக்க விழையும் இளந்தாய்

குழந்தைப் பசியலறல் பொறுத்தும்-
தன்னாசை பொத்திக் கசக்கியும்தான்

இன்றைய பகல் பொழுதையும்
எந்நாளும்போலக்
கசந்தும் காதலற்றும்

இரத்த விறாளாகி
வியர்வையெரிக்கத்தான்
கழிக்க வேண்டியிருக்கும்
குடிகாரக் கணவனின்
விலங்கிச்சைப் பிடிக்குள்
மனசலறிச் செத்து...

அழகுத் தோல் முகம்
களையிழக்க முளைக்கும்
கறுப்புத் தேமல்களுக்குத்
தெரியப் போவதில்லை...

விருந்தோம்பல் தினத்தின்
மகிமையும் மகத்துவமும்.

ரிஸ்கி ஷெரீப்

வெட்கம் கெட்ட காதல்

துடித்துத்
துடைக்கத்
துடைக்க,

என்
முகத்தில்தான்
வழிகிறது...

எதற்கெடுத்தாலும்
காறி நீயுமிழும்
என் இயலாமையும்,

அதில் -
நாறித் தெறிக்கும்
உன் செஞ்சினமும்.

வெட்கம் கெட்ட
காதலென்று -
அம்மா சொன்னதை
அர்த்தப்படுத்தி.

ரிஸ்கி ஷெரீப்.

கரி பூசும் கைவண்ணம்.

 

 

மஞ்சள் பூசும்
ஃபேஷியல் -
பெண்களுக்குத்தான்
அதிகம் தெரிகிறது...

காதலில்
கரி பூசும்
கைவண்ணம்.

உயிரைப் பறிக்காதீர்கள்

காதல்
கட்டில்
கருமாதியையும்

மிகைத்த தேவை
கடவுளுக்காயினும்

அது -
தவிர்க்கமுடியாக்
காணிக்கையாயினும்

வண்ணத்துப்பூச்சி
காதல் முறித்துப்
பறிக்காதீர்கள்
பூக்களை.

வண்டுகள்
வயிறெரிந்தும்
தொலையக்கூடும்
நம் வாழ்க்கை.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

விலைமாது

கத்தரிப்பூ நிறமோ
கறுநீலமோதான்
அழகென்றாலும்,

அவள் -
உடுத்தி வருவதும்
உதட்டைச் சுளிப்பதும்
கொவ்வைப்பழச்
சிவப்பில்தான்.

பனித்துளி அழுகை

மலரிதழ் -
வருடியோ,

இலை மடி -
தவழ்ந்தோ,

நுனிப்புல் தோள்
சாய்ந்தோதான்
அழ முடிகிறது...

அதிகாலைப்
பனித்துளிக்கும்.

- ரிஸ்கி ஷெரீப்.

அன்பும் காதலும்

முகமறியாமல்...
மொழி தெரியாமல்....
முதிர்ச்சியுணராமல்....

சகலதையும்
அணிந்துகொள்ளத்
தயாராகத்தானிருக்கிறது -
அன்பும் காதலும்.

அழுகைக் கடல்
மூழ்கும்போதும்
அதனழகு மேலும்
ஒளிர்கிறதேயொழியக்
குறைவதில்லை.

_ ரிஸ்கி ஷெரீப்

செவிகள் தவித்தழும்போது....

உன் குரல் கேட்க
என் செவிகள்
தவித்தழும்போது.....

உன்-
கைப்பேசியில்
இன்னுமோர்
பெண்குரல் கேட்க....

உயிர்
விட்டலறுகிறது
மனசு...

" இந்தக் கைப்பேசி
நிறுத்தப்பட்டுள்ளது...
அல்லது -
சேவைப் பிரதேசத்தில்
இல்லை......."

- ரிஸ்கி ஷெரீப்

உனக்கான கவிதை

தாகித்ததோர் பொழுதில்
தண்ணீர் கேட்டேன்,
-தந்தாய்.

உடைந்ததோர் பொழுதில்
சுவாசிக்கச் சிறுதுளி
காற்றுக் கேட்டேன்,
கொடுத்தாய்.

நனைந்ததோர் பொழுதில்
தலைதுவட்டவுன்
துவாய் கேட்டேன்,
தாவனியெடுத்துத்
துடைத்துவிட்டாய்.

உறங்கத் தோன்றியதோர்

பொழுதில்
மார் மத்தியில்
ஒரு பாய் கேட்டேன்,

விழியும் பாயும் ஒன்றாக
விரித்தென்னைத்
தாங்கிக் கொண்டாய்.

பசியெடுத்துத் தளர்ந்தபோதும்
பாலூட்டினாய்,
உணர்வுகளையும் பிசைந்து.

நான் சிரிக்கச்
சில-
பற்கள் கேட்டபோதும்,

கன்னக்குளியோடு
வெண் முத்துக்களையும்
அள்ளிக்கொட்டினாய்.

கோபம் கேட்டபோது
கன்னச் சிவப்பும்...
சில்மிசங்கள் கேட்டபோது
சினுங்கல்களும்...

என்னைக் கேட்டபோது
- உன்னையும்,
உன்னைக் கேட்டபோது
- என்னையும்

இப்படி...இப்படியாக

மனசாரக் காதலும்
உடலாரக் காமமுமாய்...

அனைத்தும்
நான் கேட்கத்
தந்தவுனக்கெதுவும்

காலத்துக்கும்
நான் தரவில்லையே
கண்மணி...
- கண்ணீரைத் தவிர.

_ ரிஸ்கி ஷெரீப்